-
New Delhi, India
1. Dag 1: Aankomst
Omdat we verschillende vluchten hadden kwam Thomas een dag eerder aan in Delhi.
Terwijl Amaury in de transitzone van München zat, was Thomas al aangekomen in
Delhi, MAAR
* zonder bagage
* zonder hotel omdat onze boeking door overstromingen niet bereikbaar was
Van een veelbelovende start van ons avontuur gesproken😅. Gezien Thomas zonder
bagage geen extra kledij meehad was hij naar de plaatselijke shop gegaan waar
broeken, hemden en deo (van Hermes😏) . Uren nadien kwam Amaury toe in het
Centaur hotel. We waren beiden blij dat we reunited waren!
2. Dag 2
De dag erna besloten om van hotel te veranderen. Daarna trokken we de stad in om
de Lotus Temple van het Bahai geloof en de Humayun'a Tomb te bezoeken. Bij
aankomst aan Khan Market gingen de regensluizen open waardoor we genoodzaakt
waren om te gaan schuilen. De dag sloten we af met een etentje in Connaught
Place, achteraf gezien een eerder Westerse wijk, waar we nog een cocktail zijn
gaan drinken. De echte cultuurshock en Indische cultuur was nog een beetje zoek,
maar het was zeker een geslaagde dag! Echter was onze kamer wel een deel van de
ervaring door onder meer een stopcontact dat naast de douche was.
3. Dag 3
Beginnen deden we met naar de luchthaven te gaan om Thomas zijn bagage te halen.
Het werd ons vrij snel duidelijk dat Indiërs graag hun tijd nemen waardoor we
enkele uren moesten wachten om uiteindelijk te vernemen dat de mensen van de
vliegmaatschappij niet aanwezig waren en de dame van de customer service niet
aanwezig was gezien het zondag was...
We besloten dan maar om naar een andere wijk te gaan en daar te overnachten.
Verder bezochtten we het Red Fort en Jama Masjid. Tussendoor wouden we langs de
spice market passeren maar die bleek niet open te zijn. Die avond aten we ook
voor de eerste keer echt spicy, tot grote spijt die nacht. Amaury moest 's
nachts opstaan. De wijk ademde de Indiache drukte en voor het eerst voelden we
de echte Indische vibe!
4. Dag 4
De ochtend erop was het Thomas zijn beurt💩
Erna kregen we het heugeijke nieuws dat ze Thomas zijn bagage zouden afzetten
aan ons hotel! Verder waren we de spice market gaan bezoeken, een echte
aanrader! Na wat noten te kopen gingen we verder naar Rashtrapati Bhavan, de
presidentiële residentie, en de India Gate, ter nagedachtenis van de soldaten
die stierven tijdens WWI voor de British Empire. Amaury kreeg kippenvel van de
architectuur en hoe goed het onderhouden was. Het contrast met de rest vam de
stad was frapant en eingenlijk pijnlijk om zien. De wijk was zo ruim en
bombastisch terwijl de rest van de stad heel dichtbevolkt en arm is. Ook het
hockey stadium bezochten we. Daarna was het tijd om Dehi uit te wuiven en omze
eerste sleeper train (3de klas) naar Bikaner te nemen!
- India Gate
- Humayun’s Tomb
-
Bikaner, India
Door een logistiek probleem bij de italianen, die de vlucht van Mr Peeters
verzorgden, werd ons bezoek aan Bikaner noodgedwongen ingekort: 's ochtends
vroeg om 5u30 toekomen, diezelfde avond een trein - met kleine vertraging - om
23u35 weg. Een drama was dat zeker niet. De indruk die Bikaner achterliet werd,
misschien verkeerdelijk, beïnvloed door onze verstoorde nachtrust, extreem warm
weer, de riolering (geur nog erger dan de wind komend uit Amo zijn gat), de
schoolkinderen (bijzonder geïnteresseerd in ons leven, onze schoenen en looks
werden zelfs gecomplimenteerd).
Hoogtepunten
De uitbater van Atrangee café bood ons een rustoord, we konden er even een dutje
doen
-
Jaisalmer, India
Jaisalmer, de gouden stad, was prachtig. Bijna volledig gebouwd met zandsteen,
een vierde van de bevolking woont in het nog "levende" fort, dat zich 76m boven
de stad bevind. Vooral de prachtige gebouwen/herenhuizen/haveli's, laten bouwen
door de machtige handelaars van die tijd, laten hun afdruk na in ons geheugen.
Hotel Mirage
800 INR voor een grote kamer met logia en A/C. Alleen te delen met een
salamander, die we kort na onze aankomst uit het raam hebben gekeild. Overall
8/10, af en toe viel de elektriciteit uit, maar dat is zo in heel het fort.
De moeite
We huurden bij onze ober een privé-Tuk-Tuk voor de namiddag, 900 INR om ons naar
vier verschillende punten te brengen. Vooral de moeite waren het meer,
onwaarschijnlijk rustig, reukloos en romantisch, de ideale spot om
huwelijksfoto's te trekken, wat we natuurlijk ook deden.
Baba bagh, een acht-tal km buiten de stad, werd een dam gebouwd en later
centofagen aangebracht, een soort gedenkplaats. De spot is idilisch en kijkt uit
over een mango-grove, die wij echter niet zagen.
Haveli's: zichtbaar zijn hier talloze uren handenarbeid in gekropen. Voor de
grootste verzameling haveli's (5 huizen naast elkaar, voor de fam), nam de bouw
in totaal 60 jaar in beslag.
Woestijn
Kameltocht was nice, plezant. Overnachting iets minder. Lijkt ons heel
afhankelijk van het aantal mensen die verblijven in het kamp, wij waren de
enigen. Het was bijzonder warm 's nachts en we hadden geen tent toegewezen
gekregen, in de plaats daarvan sliepen we in een hutje en in de half-open
schuur. Onze referentie is geen aanrader. Om op een positieve 🥜 af te sluiten,
was de tocht die we met de Jeep (aka Mahindra) van- en naar het kamp maakten
steeds een avontuur.
- Nathmal Haveli
- Patwaon-Ki-Haveli
-
Jodhpur, India
Aankomst
De eerste dag bij aankomst in de avond waren er overstromingen. Eerst hebben we
een tuktuk van het station maar de McDo genomen omdat we honger hadden. Op het
menu stond de tandoori chicken bruger en de maharaja meal, werelds!
Hierna hebben we gezocht naar een tuktuk/Uber naar ons guest house, net naast
het fort, maar door de overstromingen wou niemand ons hier naartoe rijden.
Uiteindelijk heeft de uitbater van ons guest house een tuktuk voor ons geregeld.
Uiteindeijk waren we op onze kamer rond 23u. 15 minuten na de check-in viel de
stroom uit, waarna de uitbater ons vertelde dat het slechts enkele minuten zou
duren. JOKES ON US. De hele nacht was er geen elektriciteit, iets wat volgens de
man nog nooit gebeurd was, ook implicerende dat we een zwoele, warme nacht
zonder airco achter de rug hadden (en dus ook weinig slaap). Die nacht zou er
ook een hond aan een lantaarnpaal in onze straat geëlektrocuteerd zijn geweest.
De hond heeft er 2 dagen gelegen en werd al opgegeten door mieren. Een triestig
beeld.
Dag 1
Na onze korte nacht waren we echter toch klaar om de dag in te zetten met het
Mehrangarh Fort, een prachtig fort waar je ook een zip line kon doen. Jodhpur
zelf is gekend als de blauwe stad van het hout. Daarna hebben we een wandeling
gemaakt in Rao Jodha Desert Rock Park. Het park had verschillende routes,
waaronder de gele route met meer schaduw maar met een laagje water, wat een
goede verfrissing was. Ook de natuur en het uitkijkpunt naar het fort waren de
moeite!
Vervolgens zijn we naar Jaswant Thada gegaan, een mooi onderhouden Hindoeïstisch
mausoleum. Na al deze bezoeken waren we toe aan een lunch op een rooftop, waarna
we de lokale markt aan Ghanta Ghar zijn gaan bezoeken. Van daaruit was onze
laatste stop Jodhpur sweets, gekend voor hun zoetigheden en vaak met zilver
afgetopt gezien Rajasthan gekend staat als the land of kings. De tip hadden we
van Sergio Herman en Axel
Daeseleire.
Hierna zijn we naar onze kamer gegaan om even te rusten en ons klaar te maken
voor een andere aanrader en veelbelovende avond: Umaid Bhawan Palace! Het paleis
van de maharaja wat ook dienst doet als museum, één van de beste
(5-sterrenhotels) van India en restaurant(s). Wij hadden de kans om te gaan
dineren in restaurant Risala. Onder weg naar een tuktuk voelde het echter wel
redelijk dubbel gezien we een chique avond gingen beleven terwijl we door de
arme wijk stapten, onderhandeld voor een tuktuk voor 50 rupees minder. Het
paleis was ongelofelijk, prachtig onderhouden en de gastvrijheid top. Beginnen
deden we met een heerlijke cocktail in de lounge. Vervolgens bestelden Thomas en
ik de thali van Rajasthan, een menu met kleine, lokale gerechtjes. Een avond om
te koesteren!
Dag 2
Onze laatste dag begonnen we met Mandore Garden. Het park dat enkele kilometers
van de stad verwijderd was, viel echter wat tegen. Hierna hebben we een step
well bezocht, een groot waterbassin in het midden van de stas. Net hiernaast
hebben we lekker geluncht in Step Well Café bij zicht op de step well. Het
interieur van de bar was strak, eerder Westers getint, iets wat we reeds enkele
dagen niet meer gewend waren. Afsluiten deden we met onze bagage op te halen aan
ons guest en naar het treinstation te stappen voor onze volgende halte: Jaipur!
-
Jaipur, India
Aankomst
Zoals in Jodhpur kwamen we 's avonds laat toe. Bij het uitstappen van de trein
kwamen er onmiddellijk meerdere tuktuk chauffeurs op een pusherige manier op ons
afgestapt, wat na een lange treinrit niet echt aangenaam was. Er was een man die
ons maar bleef proberen te overtuigen en meerdere malen vroeg of hij een vraag
mocht stellen, waarna hij telkens geen vraag stelde maar gewoon zijn eigen
verhaal deed om ons te overtuigen. Gezien de redelijke prijs zijn we met zijn
meef maar Burger Farm gereden voor een kleine maaltijd. De neef had een zeer
aparte manier om zijn rit aan te vangen, gezien hij het nodig vond om eerst te
benadrukken wat voor een betrouwbaar persoon hij is door een boekje met naar
eigen zeggen recensies van klanten in een klein notitieboekje te tonen, zelfs
één in het Nederlands (er stond bij dat we hem zeker goed moesten betalen).
Alsof dat nog noet genoeg was vond de man het nodig om uit te leggen dat we naar
een dorpje op 150 km van Jaipur moesten gaan omdat we daar het echte India
zouden kunnen aanschouwen. Toen we aankwamen bij het restaurant gaf hij ons zijn
nummer en wou hij per se een berichtje van Thomas krijgen zodat hij hem zou
kunnen stalken (hij kwam hier zefs voor het restaurant binnen😂).
Alsof dat nog niet vermoeiend genoeg was, waren de personen aan de balie nog al
traag van begrip. Een verkeerde bestelling zorgde duidelijk voor een hele heisa
binnen de crew tot frustraties en uiteindelijk hilariteit bij ons.
Dag 1
Na een ontbijtje begonnen we met het Amber Fort te bezoeken. Het fort was
prachtig omringd door heuvels met daar muren op geplaatst wat een soort van
Chinese Muur impressie gaf. Na de vele trappen in de hitte voelde Thomas zich
niet zo goed, waarna hij even is moeten bekomen in het fort. Amaury was chips
voor zout en frisdrank voor wat suikers gaan halen maar dit had niet het
gewenste effect. Na een 10-tal minuten rond te hebben gewandeld in het fort
besloten we om terug naar onze kamer te gaan zodat Thomas kon uitrusten. Toen we
terug beneden aankwamen aan het fort moest hij zelfs overgeven. Dat was nogaar
een voorbode voor de ellende die hij die avond zou moeten doorstaan. Een
slapeloze nacht met meerdere malen opstaan om naar het toilet te wandelen
brachten logischerwijs geen beterschap.
Dag 2
Thomas voelde zich zwakjes en besloot uiteindelijk om naar de dokter in het
ziekenhuis te gaan. Daar kreeg hij na meer dan een uur te wachten een bakster en
moest hij een scan laten nemen. Amaury ging in de tussentijd een aantal
monumenten bezoeken in de stad. Toen hij na de lunch terug op de kamer kwam om
Thomas op te wachten van zijn bezoek aan het ziekenhuis en Thomas pas om 17u
terug was na een bezoek van meer dan 7 uur was hij zeer opgelucht om hem terug
te zien. Medicatie zou Thomas verder moeten voorkomen om over te geven en dus
zijn voedingsstoffen binnen te houden.
Dag 3
Thomas voelde zich niet op en top maar had een relatief rustige nacht achter de
rug, wat ons in staat stelde om toch nog de trein te kunnen nemen richting Agra.
Voor het eerst was de trein geen sleeper train, maar een normale 3 zit wat
eveneens comfortabel was voor een treinrit van ongeveer 4 uur.
-
Agra, India
Op de middag, omstreeks 12u30, toegekomen in Agra Fort na onze treinrit van
ongeveer 6u. We liepen hier nog steeds met het tafelkleed van Totto rond, dat
pak woog 8,5kg en was ons bijzonder op de zenuwen aan het werken. Eenmaal
aangekomen, hebben we onze grootste zakken afgezet in een Cloakroom (nadat
iemand ons probeerde wijs te maken dat deze gesloten was) in het station, en
hebben we onze bijzonder aanklampende TukTuk-chauffer Salman ingehuurd om ons
vandaag rond te rijden.
Te beginnen met het postkantoor, we komen binnen langs de personeelsingang, als
echte buzinezzmannen, en worden er spoedig geholpen door een dame. Het versturen
van een pakket in het binnenland blijkt geen standaardprocedure, en vereist nog
wat manuele arbeid. De doos wordt genaaid in een soort van katoenen zak, waarna
ik het moet gaan inchecken in een ander gebouw. Ik betaal in totaal 500 INR om
het pakket naar het Coimbatore te sturen, aan de andere kant van het
subcontinent wat veel goedkoper was dan het rechtstreeks op te sturen (ongeveer
100 euro).
Vervolgens vragen we de chauffeur om een resto, we eten bij Maya bar & resto.
Totto moest nog wat bekomen en at weinig, maar kwam stilaan op krachten. We
ontmoeten een gids van de Taj Mahal en gaan er met hem en Salman naartoe.
Blijkbaar was het niet toegelaten met een laptop het gebied te betreden, en een
laptop mocht je ook niet achterlaten aan de cloakroom. Voor 100 roepie knijpt de
bewaker een oogje toe.
Taj Mahal was prachtig uiteraard. De gids vertelde ons dat aanvankelijk het plan
was om
eenzelfde Taj na te maken aan de overkant van de rivier maar in het zwart.
Voor de één of andere reden willen onze begeleiders (Salman en de gids) ons een
bezoekje aan een marmerfabriekje aansmeren. Ze zijn bijzonder overtuigend, maar
we weigeren toch. Zo veel tijd hebben we namelijk niet, vanavond hebben we
opnieuw een trein en we moeten nog eten en Agra Fort bezoeken.
We bezoeken Agra Fort en nemen hier onze vlog op.
Omdat we eigenlijk van onze chauffeur vanaf willen zijn, vragen we hem om ons te
brengen naar onze bestemming: Tundla Junction, een 20-tal km buiten de stad. We
arriveren hier, maken nog een wandelingetje met onze zware rugzakken, in de hoop
een restaurantje te vinden, maar helaas. Als plaatsvervanger moet een zakje
chips (ouleeeh) en een pakje koekjes (Hide&Seek) het doen. We vinden het juiste
perron en installeren ons hier, er resteert ons nog meer dan een uur voor de
trein zal arriveren. In de tussentijd, word Totto zijn zakje chips, nog
volledig, gestolen door een aapje. Het station krioelt van de aapjes, lijkend op
chimpanseetjes, geen chips voor mij :(
-
Varanasi, India
Na de treinrit in 1st class (met een kabine voor 2) kwamen we om 6 uur 's
ochtends aan in Varanasi. De tuktuk drivers kwamen dorect op ons afgevlogen. Na
het onderhandelen over de prijs begon de man moeilijk te doen en wou hij toch
meer. Na ons geïrriteerd te gedragen draaide de driver dan toch bij, alhoewel
zijn rijstijl te wensen overliet.
Eens bij aankomst in ons hostel konden we niet onmiddellijk op onze kamer, maar
mochten we toch een paar uurtjes bijslapen in een gedeelde kamer om de
batterijen op te laden alvorens we de stad zouden bezoeken. Beginnen deden we
met lunch in de bar van ons hostel, wat achteraf gebleken ons stamcafé werd.
Daarna hebben we een tempel bezocht en ruppea gehaald alvorens terug even te
rusten (Thomas voelde zich nog niet 100% na Jaipur). Hoe dan ook was de
hoofdactiviteit de Aarti aan de bekendste ghat, een soort trappenplatform aan de
Ganges. Een Aarti is een hindoeïstische ceremonie gehouden door de hoogste
priests in rang. De ghat was tot de nok gevuld, mensen inclusief onszelf zatten
in boten en op de trappen om van daaruit naar het terras (door
overstromingsgevaar, normaal vindt het plaats op de trappen zelf) te kijken
waar de priests de 45 minuten durende ceremonie hielden. Het was enorm de moeite
om te aanschouwen hoeveel duizenden mensen reeds vanaf 18u kwamen voor de
ceremonie die om 19u pas begon. We leerden ook een ouder koppel kennen en 2
jomgere vrienden die beide met ona op de foto wouden.
De dag sloten we af met diner in ons hostel en een aflevering van FC De
Kampioenen.
De volgende dag stonden we om 4u20 op voor een boottocht op de Ganges (zodat er
minder boten waren). De man van ons hostel zou met ons meegaan, echter was deze
nergens te bespeuren en na 15 minuten wachten hadden we dan meer besloten om op
eigen houtje naar het water te gaan. De marchant vroeg aanvankelijk 1.000 rupees
waarna we de prijs hebben kunnen verlagen naar 400, wat volgens locals een
aanvaardbare prijs is. De boot was met een 8-tal personen en ging meerdere ghats
af.
Hierna zijn we naar DE tempel gegaan van Varanasi en bij uitbreiding India. Het
werd aanzien als het Mecca van het Hindoeïsme, de heiligste tempel gekend
vanwege zijn 2 gouden toppen. Na een helse zoektocht voor het ticket verkooppunt
en lang wachten wegens een typisch inefficiënt Indiach systeem zijn we met een
kleine groep naar de tempel gegaan. Het was overweldigend om te zien hoe de
mensen opleefden die opgesplits waren in rijen. Ze hadden potjes water van de
Ganges of melk mee en bloemen en gooiden het in de tempel als offer. De mensen
mochten niet langer dan enkele seconden blijven staan en werden anders
weggeleid.
Hierna zijn we een klein ontbijtje gaan halen bij ona geliefd stamcafé, met de
koeien net naast ons, waarna we terug zijn gaan slapen. Vervolgens zijn we naar
de gekende ghat gegaan voor crematies. Een man die naar eigen zeggen vrijwillig
de crematies begeleidde was zo gastvrij om ons het ritueel uit te leggen. Beide
werden we stil van het gebeuren. De botten werden in de Ganges gegooid. De assen
van het hout werden op ons voorhoofd gekerfd. We gaven een arme man een fooi om
een crematie te financieren, maar hij zei dat geld van eigen handen moest komen
terwijl enkel Thomas het geld had overhandigd. De man zei dat Karma de kop op
zou steken.
De combinatie de Aarti, het bezoek aan de tempel en de crematies maken van
Varanasi een enorme ervaring en iets war wij in België gewoonweg niet kennen.
Het is echt de moeite waard om het zelf te beleven en beter te begrijpen.
-
Kochi, India
-
Munnar, India
1. Dag 16: Kerala, het begin van een groener India
Na een vlucht met tussenstop in Bangalore met aankomst in Kochi en hobbelige
taxirit van 3 uur kwamen we aan in Munnar. Im de tussentijd passeeerden we
voorbij 2 watervallen en een kruidenplantage. De hele dag stond in het teken van
transport om tot in Munnar te geraken.
2. Dag 17
De volgende ochtend hadden we het geluk dat er 2 verblijvers van Bangalore met
de wagen bij het verlaten van hun kamer ons bij de locatie van onze hike
passeerden. Raj, onze gids nam ons eerst mee naar een waterdam, waarna we een
wandeling voorbij de theevelden maakten van ongeveer 11 km. Het uitzicht was
prachtig, we konden ook smullen van de mandarijnen die groeiden aan de bomen.
Het contrast met de drukte van het noorden kon niet groter, veel groener,
(relatief) properder, betere luchtkwaliteit. Eindigen deden we met een bezoekje
aan het stadje Munnar, waar we nog iets kleins aten. Een meer dan geslaagde dag!
3. Dag 18
We kwamen aan in een nieuw hotel van waaruit we met een andere gids de bergtop
van Kerala gingen bewandelen. Het was bij momenten mistig, bewolkt en
regenachtig, maar het was het zeker en vast waard! Vervolgens gingen we zwemmen
in een waterval en passeerden we bij een tiger cave. Het was het einde van ona
verblijf in Munnar, een echte aanrader voor wie houdt van de natuur en rust!
-
Alappuzha, India
-
Kochi, India